خشونت کلامی نوعی اختلال رفتاری روان‌شناختی است


نشست «خشونت کلامی در ناآرامی‌ها» در قالب گام سوم همایش هویت زبانی ناآرامی، با سخنرانی غلامرضا خادمی، مدرس دانشگاه و زبان‌شناس‌، در سالن طاهره صفارزاده حوزه هنری برگزار شد.

غلامرضا خادمی در ابتدا به تعاریف مختلف پژوهشگران از خشونت کلامی اشاره کرد و سپس به تعریف اینفانته از خشونت کلامی پرداخت و گفت: از دیدگاه این زبان‌شناس، خشونت کلامی حمله به خودانگاره و حیثیت فردی دیگران به‌منظور تحمیل دردی روانی بر وی است. این درد ممکن است شامل افسردگی، تحقیر، خشم و دیگر احساسات منفی باشد. وی ادامه داد: خشونت کلامی پیوستاری است که از سکوت عامدانه شروع می‌شود و به دشنام و ناسزاگویی ختم می‌شود. در این پیوستار ممکن است فریادزدن، نعره‌کشیدن، جدل‌کردن، تهدید و تمسخر، برچسب‌زدن، توهین‌کردن، نفرین‌کردن، طعنه‌زدن و دیگر رفتارهای منفی وجود داشته باشد.

این استاد دانشگاه درباره خشونت کلامی افزود: شاید تعریف عمومی و همگانی برای خشونت کلامی وجود نداشته باشد؛ اما می‌توان گفت خشونت کلامی، نوعی اختلال رفتاری‌روان‌شناختی است که با جمله‌ها و کلمه‌ها و اظهارات منفی مشخص می‌شود.

وی در ادامه خشونت را به کلامی و غیرکلامی و فعال و غیرفعال تقسیم کرد و گفت: رابطه یا رفتاری که به قصد ضربه‌زدن روحی‌روانی به طرف مقابل باشد، ممکن است فعال یا غیرفعال باشد. اظهارات تند و زننده می‌تواند خشونت فعال و کلامی باشد. محکم بستن در یا شکستن وسایل نیز در اوضاعی می‌تواند فعال و غیرکلامی باشد و همین‌طور سکوت بی‌جا و سرد و اخم‌کردن می‌تواند غیرفعال و غیرکلامی باشد. گاهی خشونت کلامی را به‌صورت خشونت کلامی مستقیم و خشونت کلامی غیرمستقیم تقسیم می‌کنند. فحش، ناسزاگفتن، جملات تحقیرآمیز، فریادزدن و مسخره‌کردن ازجمله خشونت‌های کلامی غیرمستقیم هستند. طردکردن، ردکردن، غیبت‌کردن و جملات تحقیرآمیز در مورد فرد غایب نیز ازجمله خشونت‌های غیرمستقیم کلامی است.

وی در ادامه ضمن تعریف دیگری از خشونت کلامی گفت: خشونت کلامی، رفتاری مخاطره‌آمیز است که ناشی از سوءاستفادۀ عامدانه از قدرت است. رفتارهایی مانند سربه‌سرگذاشتن، دست‌انداختن و تهدیدکردن که معمولاً یک یا چند نفر انجام می‌دهند که جایگاه بالاتری دارند و در مقابل کسی انجام می‌دهند که معمولاً در جایگاه پایین‌تری قرار دارد. وی در ادامه، خشونت کلامی را نوعی قلدری دانست که خشونت فیزیکی در آن نیست؛ اما ممکن است به خشونت فیزیکی منجر شود.

وی ادامه داد: در خشونت کلامی، استفاده خشونت‌آمیز از کلام یا زبان بدن، باعث آسیب روانی می‌شود که آن را از خشونت فیزیکی متمایز می‌سازد. بسیاری از قلدری‌ها یا روش‌های ارعاب، با تعرض کلامی و اجتماعی و فیزیکی همراه هستند.

خادمی در ادامه با اشاره به آیه‌ای از قرآن کریم و سخنی از پیامبر اکرم (ص) در وصف زبان و کلام، به آسیب‌های فردی و اجتماعی خشونت کلامی پرداخت و گفت: کلام و زبان خشونت‌آمیز می‌تواند به خودانگاره و حیثیت افراد آسیب برساند و باعث شود که مخالفت‌ها و اعتراض‌ها به‌سمت افراطی‌گری سوق داده شوند و باعث درگیری و زمین‌گیرشدن سازمان‌های اجتماعی شود. وی در این باره ادامه داد: خشونت کلامی در فرهنگ‌های مختلف ممکن است از کنترل خارج شود و به جنگ و خونریزی منجر شود. وی افزود: تأثیر آتش‌افروزانه خشونت کلامی، خطری بالقوه حتی برای جامعه متمدن به شمار می‌آید.

این استاد دانشگاه، در ادامه به نقل از اینفانته و همکارانش به برشمردن چهار عامل اصلی بروز خشونت‌های کلامی شامل آسیب‌های روانی، بیزاری از طرف مقابل، یادگیری اجتماعی و کمبود مهارت‌های استدلالی پرداخت و گفت: سرخوردگی و ناامیدی ناشی از بلوکه‌شدن اهداف افراد توسط دیگران و همچنین، تحقیر افراد و نادیده‌انگاشتن آن‌ها باعث می‌شود که افراد وارد خشونت کلامی می‌شوند.

خادمی با اشاره به عامل یادگیری گفت: افراد به‌صورت شرطی‌شده پرخاشگرانه رفتار می‌کنند و یادگیری رفتار پرخاشگرانه ممکن است از الگوهای اجتماعی فرا گرفته شود. فرد پیام‌های یک رفتار را به‌صورت نیابتی و با مشاهده یک الگو، مانند یک شخصیت در برنامه‌ای تلویزیونی، یاد می‌گیرد. این مدرس دانشگاه در این‌خصوص خاطرنشان کرد: نقص مهارت‌های استدلالی نیز به این دلیل است که افراد، برای پرداختن و حل‌کردن نزاع‌ها و جدل‌های اجتماعی مهارت‌های کلامی ندارند و بنابراین به خشونت‌های کلامی روی می‌آورند. ایده نقص در مهارت‌های استدلالی مطابق با نظریه باندورا است که می‌گوید اشخاص خشن، اغلب برای مواجه‌شدن با سرخوردگی‌های معمولی اجتماعی مهارت کلامی ندارند و احساس می‌کنند که اعمال خشونت تنها گزینه است.

وی با اشاره به اهمیت ایده نقص استدلالی افزود: با جبران نقص مهارت‌‎های استدلالی، می‌توان میزان خشونت کلامی را کاهش داد و درنتیجه میزان خشونت فیزیکی نیز در جامعه کاهش می‌یابد.

خادمی، در پایان، شناسایی انواع خشونت‌های کلامی و عوامل پدیدآورنده آن در جامعه را برای پیشگیری از خشونت فیزیکی کارساز دانست و گفت: برجسته‌ترین گونه پیشگیری از نوع کنشی، پیشگیری اجتماعی نام دارد که مجموعه اقدام‌هایی است که مهار عوامل اثرگذار در شکل‌گیری جرم را دنبال می‌کنند. این نوع پیشگیری، ناظر بر اقدام‌های روان‌شناختی اجتماعی زودرس با ماهیت پیشگیری از خطرات بروز رفتارهای مجرمانه است که شامل نوجوانان و جوانان و نیز مکان‌های جامعه‌پذیری آنان مانند خانواده و مدرسه و گروه همسالان و رسانه‌هاست.


برچسب ها : مهریار یزد # تافل # ایلتس # مکالمه زبان انگلیسی # IELTS #TOEFL #MSRT # MSRT# MHLE #EPU #UTEPT #TOLIMO #GRE # READING #WRITING #LISTINING #SPEAKING GRAMMAR#FREE_DISCUSSION

نظام مهندسی در یزد  آمادگی آزمون نظام مهندسی در یزد  معماری در یزد 

کلاس مکالمه انگلیسی یزد  کلاس msrt یزد کلاس ept در یزد  #آزمون ماک #آزمون ماک در یزد

مهریار

عضویت در خبرنامه



علاقه مند به داشتن اطلاعات کدام رشته هستید؟

اخبار موسسه دپارتمان زبان دپارتمان حقوق و وکالت دپارتمان هنر و رسانه